Yonca, korunga, fiğ veya doğal çayır... Yemin kalitesi, biçim şekline ve zamanına bağlıdır. Çayır biçme makinesi, otları ezmeden, köküne zarar vermeden ve besin değerini koruyarak kesmelidir. Peki, hangi tip makineyi seçmeli ve ayarları nasıl yapmalısınız?
Tamburlu Biçme Makinesi: Genellikle iki büyük döner tamburdan oluşur. Bakımı kolaydır, dayanıklıdır ve en yaygın kullanılan modeldir. Sert ve yoğun otlarda bile yüksek performans gösterir.
Diskli Biçme Makinesi: Daha geniş iş genişliği sunar. Toprak yüzeyini daha iyi takip eder ve bitkiyi daha "nazik" keser. Profesyonel ve büyük ölçekli yem üreticileri için idealdir.
Bıçaklar köreldiğinde makine otu kesmez, koparır. Bu durum hem bitkinin tekrar büyümesini (yeniden yeşermesini) geciktirir hem de traktörü zorlayarak yakıt tüketimini artırır.
İpucu: Her gün çalışma sonunda bıçakların ucunu kontrol edin. Aşınmış bıçakları bilemek yerine yenisiyle değiştirmek, dengeli bir kesim (balans yapmaması) için daha sağlıklıdır.
Biçimi çok dipten yapmak, toprağın ota karışmasına ve yem kalitesinin düşmesine neden olur. Ayrıca bitkinin kök tacına zarar vererek bir sonraki "biçimi" tehlikeye atar.
İdeal Yükseklik: Genellikle toprak yüzeyinden 5-7 cm yukarıdan biçim yapılması önerilir. Bu ayarı makinenin üzerindeki kızaklar veya traktör kollarının yüksekliği ile sabitleyebilirsiniz.
Tamburlu makinelerde güç iletimi genellikle kayışlar aracılığıyla yapılır.
Kayış Gerginliği: Kayışlar çok gevşekse kaçırma yapar ve devir düşer; çok sıkıysa rulmanları bozar.
Emniyet Kilidi: Tarlada bir taşa veya engele çarptığınızda makinenin zarar görmemesi için emniyet kilidinin (sigorta) çalışır durumda olduğundan emin olun.
Yıkama: Otlardan çıkan bitki özsuları asidiktir ve makinenin sac aksamını çürütür. İş bitiminde makineyi temizleyin.
Gresleme: Tambur yatakları ve mafsallı şaftlar yüksek devirde çalıştığı için günlük yağlama hayati önem taşır.